Welkom op mijn site!

DSCN0257 2009

Leuk dat je mijn site bezoekt! Je vindt hier informatie over de Suikeronderneming Metahara. Het zijn voornamelijk herinneringen maar ook het heden wordt niet vergeten!

Waarom een site over Metahara? Er zijn vele foto’s en verhalen over die ( goede oude) tijd, die voorgoed voorbij is.  Enkele verhalen zijn vastgelegd in boeken ondersteund met enkele foto’s.  Maar er zijn nog zoveel verhalen en foto’s die ergens ‘zweven’ in het geheugen of verborgen liggen in een stoffig hoekje in de kast. Jammer! Door middel van deze site probeer ik de oude tijd vast te leggen en in herinnering te houden. Voor de Nederlandse mensen die er woonden en werkten, voor de Ethiopiërs die met ons werkten, voor de jongere generatie zowel de Nederlandse als de Ethiopiërs die er geboren zijn.

Veel lees- en kijkplezier!

Ine Andreoli

DSCN0958

Er is ook ruimte voor de Wonji- en Shoa Sugar Factory, kijk onder categorieën!  

Reageren op foto’s of berichtjes kan via het wolkje rechtsboven de foto of berichtje!

Advertenties
door Ine Andreoli Geplaatst in Verhalen

Sinterklaas en zijn ‘zwarte’pieten in Metahara

In een Nederlandse gemeenschap moest natuurlijk het sinterklaasfeest gevierd worden! We hadden in 1967 een ‘lange’ Sinterklaas. Hij werd vergezeld door twee pieten (Roel en Lou).

Sint1

Daar komt hij eindelijk!

Sint3

Aankomst bij het schooltje!

Sint 8

Tja en nu uitstappen!

De Ethiopiërs vonden het in eerste instantie ‘raar’ dat blanken zich zwart maakten en met snoepgoed gingen gooien. Na enige uitleg, traditie enz., begrepen ze het volkomen en konden er om lachen. De sint kwam zittend op een verhoging in een landrover, samen met zijn pieten, aanrijden bij het schooltje waar de kinderen al enthousiast sinterklaasliedjes aan het zingen waren. Hij kwam struikelend de auto uit en kreeg daarbij weinig assistentie van zijn onervaren pieten. De pieten hadden zelf al moeite om op de been te blijven. Ze waren bijzonder vrolijk en wij hadden het vermoeden dat zowel Sinterklaas als zijn helpers zich wat moed ingedronken hadden. Sinterklaas had steeds ruzie met zijn kazuifel die op een of andere manier steeds omhoog kroop waardoor zijn benen zichtbaar werden. De kinderen hadden hiervan niets in de gaten en vonden Sinterklaas prachtig maar wij, de volwassenen, hadden het ontzettend moeilijk om serieus te blijven. Het ene na het andere rare voorval gebeurde. Toen de Sint al een tijdje op zijn stoel zat en met de kinderen praatte voelde hij zich zo ontspannen dat hij lekker achterover ging zitten en zijn benen over elkaar sloeg. Zijn jurk zat nu boven zijn knieën. Wij lagen allemaal in een deuk en probeerden de Sint op het voorval te wijzen maar hij was zo druk met de kinderen dat we niet tot hem konden doordringen. Toen heeft een van ons hem maar aan zijn rok getrokken om hem weer zedig te bedekken, zoals het een eerwaarde man betaamt.

Sint5Sint4Het feest ging later in de mess door voor de volwassenen. Ook hier werd gestrooid door de pieten maar dit keer leek het meer op gericht gooien. Zo verliep ons sinterklaasfeest in het eerste jaar dat wij in Ethiopië woonden.

(Een van de verhalen uit mijn boek: ‘Het land van de verbrande gezichten’) Foto’s:©Lou Andreoli

 

 

© Lou Andreoli

Voor al mijn Ethiopische vrienden en kennissen een gezond, gelukkig en vooral een vreedzaam  2010!

For all my Ethiopian friends : Melkam Addis (and a peaceful) Amet 2010!!

In Ethiopië wordt Meskaram First / Enkutatash ( Nieuwjaar) gevierd op 11 september. Ethiopië gebruikt de Juliaanse kalender die het jaar verdeelt in twaalf maanden van dertig dagen en één maand van vijf of zes dagen voor een schrikkeljaar. Ook heeft de Ethiopische kalender een verschil van 7 of 8 jaar (van 11 september tot en met 31 december 7 jaar, en van 1 januari tot en met 11 september 8 jaar) met onze gregoriaanse kalender.

Het is een belangrijk familie- en sociaal evenement. De dag begint met een kerkdienst. Daarna wordt gegeten en gedronken. Meisjes in witte jurken delen bloemen uit terwijl ze nieuwjaarsliedjes zingen. Als tegengift ontvangen ze van familie en buren een muntje of een stukje brood.

© Lou Andreoli